Post prodüksiyon ve mastering
Sahada çekilen stereo çift, izleyiciye ulaşmadan önce post prodüksiyonda düzeltilir, derinliği hedef ekrana göre ayarlanır ve her hedef ekran için ayrı bir son kopya (master) hazırlanır. Bu sayfada "plan", tek bir çekim planı anlamındadır. Saha hesapları hedef ekranı çoğu zaman bilmez ya da tek bir ekran varsayar; mastering bu açığı kapatır.
Geometrik düzeltme
İki görüntü arasındaki yalnızca yatay farklar derinlik bilgisi taşır. Geri kalan her fark düzeltilir (rectification):
- dikey hizalama ve kamera eksenleri arasındaki dönme farkı,
- odak uzaklığı ya da zoom farkından gelen ölçek farkı,
- yakınsak çekimin yamuk bozulması (keystone) ve derinlik düzlemi eğriliği,
- iki objektifin distorsiyon farkı.
Renk ve parlaklık eşleme
İki göz arasında renk, parlaklık ve kontrast aynı olmalıdır. Farklar objektiflerden, sensörlerden ve özellikle ayna rigde aynanın geçen ve yansıyan ışığı farklı etkilemesinden gelir. Parlak yansımalar ve gökyüzü gibi bölgeler ayrıca denetlenir.
Derinlik derecelendirme
Planın ekrana göre nerede duracağı yatay görüntü kaydırmayla (HIT) belirlenir. HIT bütün paralaksı aynı miktarda kaydırır, derinlik aralığını değiştirmez:
burada: d paralaks (görüntü genişliğine oran), H HIT miktarı, d_min ve d_max planın en yakın ve en uzak noktasının paralaksı
HIT, sahadaki konverjansı değiştirmekle eşdeğerdir:
burada: C sahadaki konverjans uzaklığı, C' HIT sonrası eşdeğer konverjans
Hedef ekran masterları
Her ekranın kendi konfor penceresi vardır: ekran türünün bütçesi, ıraksama sınırı ve 1° açısal sınırın en darı (bkz. Konfor bölgeleri). Bir plan bir ekrana HIT ile sığıyorsa:
burada: pos ve neg o ekranın konfor penceresinin arka ve ön sınırı
Birden çok ekranın HIT aralıkları kesişiyorsa tek master hepsine yeter; kesişmiyorsa ekranlar en az sayıda master'a toplanır. Aralık pencereye sığmıyorsa derinliğin sıkıştırılması gerekir:
Derinlik sıkıştırma, görüntülerin yalnızca kaydırılmasıyla yapılamaz; ara görüntü üretimi ya da yeniden çekim gerektirir. Bu yüzden sığmayan ekran için ölçü, sahada kullanılması gereken eşdeğer kamera aralığıdır.
Biçim oranı (roundness) da hedef ekranla değişir, çünkü izleme uzaklığına bağlıdır:
burada: V_k o ekranın izleme uzaklığı
Örnek
35 mm objektif, Super 35 sensör, kamera aralığı 60 mm, konverjans 3 m, sahne 2 m ile sonsuz arasında. Paralaks −%1,41 … +%2,81, aralık %4,22:
| Hedef ekran | Konfor penceresi | Sonuç |
|---|---|---|
| Sinema, 10 m perde, 15 m | −%2,00 … +%0,65 | Sığmaz; ×0,63, sahada b 37,7 mm eşdeğeri |
| TV 55", 2,5 m | −%1,00 … +%2,00 | Sığmaz; ×0,71, sahada b 42,7 mm eşdeğeri |
Kurgu sürekliliği
Kesme geçişlerinde ana objenin derinliği ani sıçramamalıdır. Ardışık planlarda ana objenin paralaksı birbirine yakın tutulur; gerekirse HIT kesmeden önce ve sonra kademeli olarak değiştirilir. Bkz. Yakınsama–uyum çatışması.
Pencere ihlalleri
Ekranın önüne çıkan ve kadraj kenarına değen objeler için kayan pencere uygulanır. HIT değiştiğinde ihlal ve gereken maske genişliği de değişir; bu yüzden kayan pencere derinlik derecelendirmeden sonra belirlenir.
Erkan Cerit Yöntemi
Yöntem seti: sahada kullanılan formül + S3D Mastering = Final Mastering. Saha ayağı Cerit Üçgeni'dir. Cerit Üçgeni'nde konfor penceresinin dışına taşan kısım net alanın dışında, yani bulanık kaldığı için, bir ekranda sahnenin tamamı sığmasa da net alan sığıyorsa plan dengeli sayılır. Aynı çekimin ekran ekran sonuçları Mastering sayfasında hesaplanır.