Derinlik düzlemi eğriliği
Kameraya paralel düz bir duvar, yakınsak düzende çekildiğinde düz görünmez: kenarları merkezine göre geriye kaçar. Buna derinlik düzlemi eğriliği (depth plane curvature) denir (Woods, Docherty, Koch 1993).
Neden oluşur
Yakınsak düzende kameraya aynı uzaklıktaki noktalar kadrajın her yerinde aynı paralaksı almaz. Kadraj merkezinde konverjans uzaklığındaki nokta sıfır paralakstadır; aynı uzaklıkta ama kadraj kenarındaki nokta pozitif paralaks alır. Ekranda bu fark, düz yüzeyin kenarlarını izleyiciden uzaklaştırır.
Büyüklüğü
Eğrilik kamera aralığı büyüdükçe ve konverjans yaklaştıkça artar. TV 55" ve 2,5 m izleme uzaklığında, kadrajı enine dolduran düz bir duvarın kenarı merkezine göre şu kadar geride algılanır:
| Çekim | Duvar konverjans uzaklığında | Duvar iki katı uzaklıkta |
|---|---|---|
| kamera aralığı 65 mm, konverjans 3,5 m | 16 cm | 30 cm |
| kamera aralığı 150 mm, konverjans 2 m | 83 cm | kenarlar ıraksar (gözler dışa açılmak zorunda kalır) |
Düzeltme
Paralel düzende ve yamuk bozulması düzeltilmiş yakınsak çekimde kameraya paralel düz bir yüzey sabit paralaks alır ve düz algılanır. Mastering'de yapılan yamuk bozulma (keystone) düzeltmesi eğriliği de kaldırır; şemada Mastering sonrası seçildiğinde duvarlar düzleşir. Hesaplayıcıdaki MASTERING / ÇEKİM düğmesi aynı farkı algılanan uzayda gösterir.
Yana kayma
Woods ve diğerleri bir bozulmayı daha anar: izleyici ekranın karşısından yana kaydıkça algılanan sahne ekran düzlemi etrafında yana yatar (shear distortion). Ekranın önündeki objeler izleyicinin hareketiyle aynı yöne, arkasındakiler ters yöne kayar gibi görünür. Bu bozulma çekimden değil izleme konumundan kaynaklanır.